HİTİT İMPARATORLUĞUNUN YIKILIŞINDAN BÜYÜK İSKENDER’İN ÖLÜMÜNE KADAR ANADOLU TARİHİ VE KÜLTÜRLERİ (MÖ 1200-323)

Eski Taş Devri’nde başlayıp Geç Tunç Çağının sonuna kadar süren, ilk bakışta pek uzunmuş gibi gelen, ancak Big History (Büyük Tarih) zaman şeridi üzerine serilip, sakin kafayla bakıldığında neredeyse zerrecik kadar bir dönemi kapsadığı görülen altmış bin yıllık zaman dilimi içerisinde kalan Anadolu tarihini, elde mevcut tüm kaynak metinlerin sağladıkları bilgiler ile arkeolojik buluntular titizlikle kullanılarak eksiksiz, gediksiz ve tüm ayrıntılarıyla anlatan ve opus magnum’larımdan birisini oluşturan, bir el kitabı olmanın tüm özelliklerini taşıyan çalışmamdan sonra şimdi burada, yaygınca Demir Devri ya da Geç Hitit Şehir Devletleri dönemi olarak da bilinen ve MÖ birinci bin yıl tarihini, yani bir bakıma Klasik Devri kapsayan ikinci cildini de sunuyorum.
Okurlarımın bu kitabı da büyük bir merak ve sabırsızlıkla beklediklerini adım gibi biliyorum. Ne var ki, sunarken beklenenin aksine haz yerine biraz burukluk yaşıyor, bir eseri bitirmiş olmanın vermesi beklenen o tatlı hazzı alamıyorum. Nedenleri pek uzun. En başta devir kendi içinde bir tutarlılık göstermiyor, konular, olaylar, devletler, diller, dinler yamama bohça gibi darmadağın, birbirleriyle ilişki kopukluğu var. Öyle bir tiyatro oyunu düşünün ki, hem sahne hem de sahneye çıkan oyuncular durmadan değişsin dursun! Bir bakmışsınız Geç Hititler çıkmışlar gelmişler. Tam onlarla uğraşmaya başlıyorsunuz, bu kez de Asurlular çıkıp geliyor, karşınızda dikiliyorlar. Ve bu, Urartular, Frigler, Likyalılar, Karyalılar, Ionyalılar, Lidyalılar, Paflayonyalılar, Kimmerler, İskitler, Persler, Yunanlılar, Büyük İskender, Galatlar ve Romalılarla sürüp gidiyor. Böylesi bir tiyatronun senaryosu nasıl yazılır, kim seyreder, varın siz düşünün! Bu da mı yetmedi? Şimdi bir de yazılı kaynak kıtlığı ve harman çorman özürleri!